Η ιστορία του Μιξ του Μαξ και του Μεξ.

 

Δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά έχω διαβάσειάλλα του ιδίου συγγραφέα στο παρελθόν και έτσι δεν έχω αμφιβολία ότι και αυτό το βιβλίο θα είναι απολαυστικό απο την αρχή μέχρι το τέλος. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα του βιβλίου....

1.  Στην ιστορία του γάτου Μιξ, του ποντικού Μεξ και του αγοριού Μαξ, ο Λούις Σεπουλβέδα καταφέρνει να χωρέσει όλο του το σεβασμό στη διαφορετικότητα την απεριόριστη εκτίμηση που τρέφει στη φιλία, και τη μεγάλη αγάπη για τους γάτους. Μετά την «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΤΟΥ (ΖΟΡΜΠΑ) ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ Σ’ ΕΝΑ ΓΛΑΡΟ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ», ένας δεύτερος γάτος (τυφλός μεν, με ελληνική κατατομή δε) πετυχαίνει το ακατόρθωτο: να πετάξει έστω και για πολύ λίγο...με έναν ποντικό στην πλάτη. Ο πιο αισιόδοξος Σεπουλβέδα, στον καιρό της κρίσης.

2.  Μ’ αρέσουν οι γάτοι γιατί είναι μυστηριώδεις, αξιοπρεπέστατοι και ανεξάρτητοι. Όταν γνώρισα τον μικρούλη Μιξ, έναν γάτο που ο γιος μου, Μαξ, είχε υιοθετήσει από την Εταιρεία Προστασίας Ζώων του Μονάχου, με εντυπωσίασε η αξιοπρέπεια αυτού του μικρού γατιού που χωρούσε στη φούχτα μου.   Ο Μιξ μεγάλωσε συνεχίζοντας να με εντυπωσιάζει, γιατί  στο πρόσωπο δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο γάτο. Είχε μια κατατομή περίκομψη, ελληνική, που τραβούσε την προσοχή όλου του κόσμου.»                                                                              

Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας.

Γνωστό το βιβλίο, γνωστότερος και ο συγγραφέας.
Κατά την γνώμη μου το απόλυτο ερωτικό βιβλίο όλων τον εποχών, ένας ύμνος για την πραγματική αγάπη που ξέρει να περιμένει, και να επιμένει μέχρι να πετύχει τον στόχο και την ολοκλήρωση της.
Προτείνεται ανεπιφύλακτα σέ όσους αγαπούν πραγματικά.
ΔΕΝ προτείνεται για την ημέρα του "Αγίου Βαλεντίνου"

Το βιβλίο.

 

Χωρίς σχόλια.

Η κοκκινοσκουφίτσα μετά...

Συγγραφέας: Χρήστος Μπουλώτης
Εικονογράφος: Βασίλης Παπατσαρούχα
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος 


Το παραμύθι με την Κοκκινοσκουφίτσα και τον κακό λύκο το ξέρετε, εδώ έχουμεν την συνέχεια του παραμυθιού, όπου η μαμά Κοκκινοσκουφίτσα απολαμβάνει την φήμη που απέκτησε απο την περιπέτεια της, παντρεμένη πλέον με το γιό του κυνηγού που την γλύτωσε απο τον κακό λύκο. Έχουν αποκτήσει 12 κόρες, όλες με το όνομα κοκκινοσκουφίτσα οι οποίες λαχταρούν να ζήσουν μια περιπέτεια ίδια με της μαμάς τους. Το πρόβλημα τους είναι ότι δέν υπάρχει πλέον δάσος και οι λύκοι έχουν εγκαταλείψει το χωρίο που τώρα είναι μια μεγάλη πόλη.
Αποφασίζουν τότε να παραγγείλουν ένα κουρδιστό λύκο με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να ζήσουν για λιγο την περιπέτεια που έζησε η μαμά τους. Όταν όμως παραλαμβάνουν τον κουρδιστό λύκο και ετοιμάζουν το τεχνητό δάσος που έχουν φτιάξει για να τις κυνηγήσει, συμβαίνει κάτι που ούτε στα πιο τρελλά τους όνειρα δεν είχαν φανταστεί...

Υπέροχο παιδικό βιβλίο που διαβάσετε και απο μεγαλύτερους , η καλπάζουσα φαντασία του συγγραφέα κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα και δίνει μια ανατρεπτική συνέχεια στο γνωστό παραμύθι. Διαβάστε το στα παιδιά σας σίγουρα θα ενθουσιαστούν.
Το έχω δανειστεί απο το νηπιαγωγείο του γιού μου και σκέφτομαι να το αγοράσω.

Ο Φρόιντ στο Μανχάταν

Συγγραφέας: Λυκ Μποσι

Εκδόσεις: Καλέντης

Το πρώτο μυθιστόρημα του νέου αυτού συγγραφέα που ήδη βρίσκετε στη τρίτη του έκδοση. Διαβάζετε πάρα πολύ εύκολα παρά τις 500 και πλέον σελίδες του.
Αν και μυθοστόρημα χρησιμοποιεί πραγματικά ονόματα για τους ήρωες και για τον χώρο όπου εξελίσονται τα γεγονότα.
Το έργο αναφέρετε σε μια επίσκεψη του Φρόιντ στις Η.Π.Α. για την προώθηση της θεωρίας του για την ψυχιατρική και την αθέλητη εμπλοκή του σε μια αστυνομική έρευνα για κάποιους περίεργους φόνους. Βασικά ο συγγραφέας συνδυάζει το αστυνομικό μυθιστόρημα με την ψυχιατρική χωρίς να παραλείπει και μια δόση χιούμορ που δένει απόλυτα σε ένα ευχάριστο ανάγνωσμα.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους αρέσουν τα αστυνιμικά μυθιστορήματα.

Δεν μπορώ να το δανείσω γιατί είναι το δώρο μου απο τον Άγιο-Βασίλη.

Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, είμαι λέφτερος.

Σαν πρώτη ανάρτηση στον νέο μπλόγκ για τα βιβλία, αποφάσισα να μην γράψω σχόλιο για κάποιο βιβλίο, αλλά για ένα συγγραφέα.
Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος ο οποίος έστω και κατ' ελάχιστον να έχει ασχοληθεί με το βιβλίο που να μην ξέρει τον μεγαλύτερο συγγραφέα που έχει αναδείξει η Ελλάδα, και όπως καταλαβαίνετε μιλώ για τον Νίκο Καζαντζάκη.
Τι συμβαίνει όμως με τον Νίκο Καζαντζάκη και κατ' επέκταση με τα βιβλία του; Συμβαίνει το εξής παράδοξο, δεν μπορείς να βρεις το συγγραφικό του έργο σε καινούριες εκδόσεις, μεταφράσεις, κ.λ.π. και ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι το γινάτι του κυρίου Πάτροκλου Σταύρου ο οποίος είναι υιοθετημένος απο την Ελένη Καζαντζάκη και αδιαφορεί τελέιως για την προώθηση του έργου του Νίκου Καζαντζάκη.
Τα τελευταία χρόνια γίνονται κάποιες προσπάθειες σε διεθνές επίπεδο για να αλλάξει η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, αλλά καταλήγουν σε δικαστικές διαμάχες που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Είναι δυνατόν ένας ανθρωπος να εκμεταλλεύεται την πνευματική δημιουργία ενός συγγραφέα, του μεγέθους του Νίκου Καζαντζάκη, είναι δυνατόν ένας ο οποίος θέλει σήμερα να προμηθευτεί ένα βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη να βρίσκει μόνο κάποιες παλιές και ελλειπείς εκδόσεις;
Ο Καζαντζάκης είναι οικουμενικος δεν είναι κληρονομιά κανενός και κανένας δεν πρέπει να εκμεταλλεύεται την μνήμη και το έργο του.
Περισσότερες πληροφορίες για τον συγγραφέα και για τις προσπάθειες που γίνονται θα βρείτε στις παρακάτω ιστοσελίδες.
http://www.amis-kazantzaki.gr , http://www.kazantzakis-museum.gr