Της ανάγνωσης δυσκολίες

Να βάλουμε τα δεδομένα μας κάτω.

Νούμερο 1. Τα βιβλία είναι ακριβά. Καταντήσαμε για τρία βιβλία στην καλύτερη των περιπτώσεων να δίνουμε 50 ευρώ. Και στις εποχές που ζούμε τέτοια χρήματα, δύσκολα βγαίνουν από το πορτοφόλι.

Νούμερο 2. Δανειστικές βιβλιοθήκες είναι λίγες. Και αυτές που υπάρχουν, από ό,τι ξέρω δεν έχουν πολλά από της τελευταίας κυκλοφορίας βιβλία.

Νούμερο 3. Καθημερινά κυκλοφορούν δεκάδες βιβλία. Τα περισσότερα δεν μας αφορούν. Από αυτά που ενδεχομένως να μας άρεσαν ποια επιλέγουμε για να αγοράσουμε ή να δανειστούμε;

Νούμερο 4. Απαντώντας το νούμερο 3, υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι μαθαίνουμε για ένα βιβλίο από στόμα σε στόμα. Το διάβασε ένας φίλος, ένας γνωστός, το βλέπουμε αν το έχει και ενημερωνόμαστε. Ή καταλήγουμε στις κριτικές των εφημερίδων.

Και εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα. Πόσες φορές δεν έτυχε να αγοράσουμε ένα βιβλίο με διθυραμβικές κριτικές και στο τέλος να κλαίμε τα λεφτά μας; Πολλές φορές. Το διαβάζεις και λες αυτό είναι που οι άλλοι χαρακτήρισαν αριστούργημα και βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη; Το μετροφυλλάς, το εξετάζεις και δεν καταλαβαίνεις τι πήγε λάθος.

Τώρα, εισερχόμαστε στο μέγα ερώτημα. Κρατάτε ένα βιβλίο που δεν σας τραβά. Που πετάγεστε γραμμές αν όχι και σελίδες για να βρείτε κάτι που σας αρέσει. Με το ζόρι κρατιέστε να μην το πετάξετε. Τελικά, τι συνήθως κάνετε; Τελειώνετε το βιβλίο έστω και με το ζόρι, τουλάχιστον να μην πάνε εντελώς χαμένα τα χρήματα που δώσατε; Ή το πετάτε στη βιβλιοθήκη με την ελπίδα ότι κάποτε θα το δείτε με άλλο μάτι και θα το διαβάσετε; Ή το χαρίζετε ξέροντας πως δεν υπάρχει περίπτωση να το πάρετε ξανά στα χέρια σας;

E-book vs παραδοσιακό

Ο Νίκος Μπακουνάκης στο Βήμα της Κυριακής έγραψε ένα άρθρο με τίτλο Δαβίδ vs Γολιάθ για τη μάχη που δίνει το παραδοσιακό βιβλίο εναντίον του e-book. Πήρε αφορμή τον αγώνα επιβίωσης της ιστορικής αλυσίδας «φυσικών» βιβλιοπωλείων Barnes and Noble, απέναντι στην Amazon του Τζεφ Μπέζος, που έχει πάρει φόρα με τα e-books που πουλά. Όπως έγραψε «η επιβίωση της ιστορικής αλυσίδας στις ΗΠΑ έχει και συμβολικό χαρακτήρα για όλον τον κόσμο, καθώς το παραδοσιακό βιβλιοπωλείο πλήττεται παντού και στην Ευρώπη και θεωρείται ο αδύναμος κρίκος στην αλυσίδα του βιβλίου».

Εγώ διαβάζω παραδοσιακά βιβλία. Περνώντας τουλάχιστον ένα δεκάωρο την ημέρα μπροστά από μια οθόνη, δεν μπορώ να ξεκουραστώ διαβάζοντας βιβλία σε ένα  e-book reader. Εξάλλου, ανήκω στην τελευταία ίσως γενιά που μεγάλωσε με το χαρτί. Εγώ και οι φίλοι μου δανείζουμε ο ένας του άλλου παραδοσιακά βιβλία. Για τους νεότερους που είναι συνέχεια με το κινητό στο χέρι ή μπροστά από το computer ενδεχομένως να έρχεται πιο φυσικό το e-book.

Τα επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές είναι πολλά, όπως και τα συμφέροντα. Ο Μπακουνάκης υποστηρίζει πως η μάχη του Barnes and Noble δεν είναι καθαρά επιχειρηματική. Είναι και πολιτιστική.

Τα σχόλια που ανάρτησαν άνθρωποι που διάβασαν το άρθρο του, ήταν τα περισσότερο επικριτικά. Του έγραψαν ότι η ζωή προχωρεί, πως έτσι είναι η τεχνολογία και πως είναι μάταιο να κάθεται να κλαίει το βιβλίο. Οι ιστορίες, η ανάγνωση δεν χάνεται απλά διαφοροποιείται. Όπως, για παράδειγμα άλλαξε ο τρόπος που επικοινωνούμε, έτσι άλλαξε και ο τρόπος που διαβάζουμε.

Θα μου πάρει χρόνο μέχρι να αποφασίσω να ακολουθήσω εντελώς το e-book. Υποψιάζομαι, μέχρι να το κάνω θα έχω αποκτήσει πρεσβυωπία και θα κρατώ το iPad σε απόσταση μισού μέτρου από τα μάτια μου για να διαβάζω…  Μου αρέσει το παραδοσιακό βιβλίο. Μου αρέσει να μετροφυλώ το χαρτί, να γράφω σημειώσεις στο πλάι. Είναι θέμα γούστου είπαμε.

Θα ήθελα όμως να δω και τη δική σας άποψη για το πώς διαβάζετε. Μετακομίσατε ηλεκτρονικά ή επιμένετε παραδοσιακά; Το βρίσκετε τρομερό σε κάποια φάση να μην υπάρχουν βιβλία όπως τα ξέρουμε σήμερα ή απλά η ζωή συνεχίζεται;